Zmrok

Zmrok Wiersz escrito por Fiodor Tiutczew, traducido por Julian Tuwim

Cienie siwe się rozpierzchły,
Barwy, dźwięki wieczór starł,
Ruch i życie płynnie przeszły
W chwiejny zmrok, w daleki gwar.
Niewidzialny lot motyla
pośród nocy słychać blisko.
Niewysłownych tęsknot chwila!
Ja we wszystkim. We mnie wszystko.

Zmroku cichy, zmroku senny,
Lej się w duszy mojej głąb.
Wonny, ciemny i niezmienny —
W cieniach, w ciszy wszystko skąp.
Czucia — mgłami zapomnienia
Ponapełniaj aż do wierzchu!
Daj mi zaznać zatracenia,
Zmieszaj z sennym światem zmierzchu!

1836[?] (1879)

  ▲ Superior