Spowiedź (Broniewski)

Spowiedź • Wiersz • written by Władysław Broniewski

Spowiedź Wiersz written by Władysław Broniewski

Bluźniłem swiatłu.
Przeczyłem nocom.
Dławiłem wiatry
słowem - przemocą.

Krzyczałem gromem.
Płakałem deszczem.
Słowem widomem
zsyłałem wieści.

Słowem-ramieniem
sięgałem nieba.
Słowa- kamienie
zmieniałem w chleby.

Noc nad Kalwarią
głucha i ciemna.
- czy widzisz Mario,
światłość nade mną?

- To gwiazda świeci,
to świt się pali -
anioł nie leci
nad Jeruzalem...

- Mario, czy słyszysz?
Ojciec mnie woła!
- Nad miastem cisza...
Cisza dokoła...

- Mario, on kłamie:
w niebie przed jutrznią
gwiazdy gwoździami,
księżyc jest włócznią!

Jakże krew otrzeć
przebitą ręką?...
Nie wracaj Piotrze-
słowo jest męką!

Ciemność nad głową.
Czas mój już minął.
Skłamałem słowo.
Odpuśćcie winę...

Odpuśćcie winę...

Works by this author are in the public domain in countries where the copyright term is the author's life plus 63 years or less. cs | de | en | eo | es | fr | he | pl | ru | zh

  ▲ top