This is an archive copy of wikilivres.ca as of 18 February 2017 (from the WikiTeam dump). The original site is closed.
Nokturn starej panny
Jump to navigation
Jump to search
| Nokturn starej panny Wiersz written by Maria Pawlikowska-Jasnorzewska |
|||
Zaraz, niech się chwilkę zastanowię...
Jest wiosna, prawda? Wieczór szafirowy z nowiem.
W dali spóźnione auto trąbi i rzęży.
Lampy są bardziej liliowe niż wąski księżyc...
Ziemia w dal płynie. Ogromna, kwitnąca kula.
Zakochani się na niej całują. Niebo się do niej przytula.
Pachnie gajami mimozy, śniegiem, stogami siana,
i tłumy ludzi przechodzą po jej okrągłych ścianach.
Lecz nie ma na niej dla mnie nikogo. Nic może być! A jednak!
Wśród rozszeptanej wiosennej nocy stoję samotnie ja jedna.
Toteż oddaję ją całą warn, obce panny i nieznani chłopcy,
tę ziemię, co mnie odtrąca, tę ziemię, co woli obcych.
| Works by this author are in the public domain in countries where the copyright term is the author's life plus 80 years or less. cs | de | en | eo | es | fr | he | pl | ru | zh |